Hersentumor

Doneer nu!

Anatomie van de hersenen

De hersenen vormen het centrum van het zenuwstelsel. Signalen van buiten worden via de zenuwen en het ruggenmerg naar de hersenen geleid, daar waargenomen en verwerkt. Vanuit de hersenen gaan opdrachten via de zenuwbanen naar de rest van het lichaam.

Naarmate een diersoort hoger ontwikkeld is, wordt het verwerken van prikkels in de hersenen steeds belangrijker. Bij de mens moeten prikkels, -zoals pijn-, niet alleen gevoeld worden (sensorische waarneming) en een vluchtreactie oproepen (reflexen). Het is even belangrijk dat de prikkel ook begrepen wordt (waar komt de pijn vandaan?), dat er van oorzaak en gevolg wordt geleerd, dat de prikkel ook voor soortgenoten zichtbaar is (emoties: huilen), hoorbaar is (schreeuwen) en begrepen wordt (taal en spraak: ‘Pas op, het vuur is heet!’). Het zenuwstelsel is een ingewikkeld systeem, met aan- en uitvoerende zenuwen, speciale gebieden voor gevoel, beweging, emoties, taal en spraak naast een netwerk dat al deze gebieden met elkaar laat samenwerken.

Anatomie en functie van het zenuwstelsel

Het is moeilijk om vorm en functie van het zenuwstelsel los van elkaar te bespreken, omdat plaats en functie zo sterk met elkaar samenhangen.

Het zenuwstelsel wordt om praktische redenen verdeeld in:

Perifere zenuwen

De perifere zenuwen

Nadat zenuwbundels het ruggenmerg verlaten komen sommige bundels gedeeltelijk weer bij elkaar links en rechts in de hals (plexus brachialis) en laag in de rug (plexus lumbosacralis) en vormen daarna de zenuwen naar de armen en de benen. Tumoren van de perifere zenuwen of die tegen de perifere zenuw aanliggen, geven meestal eerst pijn, en pas in een veel latere fase ook gevoelsvermindering en verlammingen.