Hersentumor

Doneer nu!

De aanpassing aan het dagelijks leven na het horen van de diagnose en het besef wat deze diagnose betekent, kost tijd en vooral energie. Dit geld niet alleen voor de patient, maar ook voor de omgeving. Vaak zijn mensen echter verbazingwekkend goed in staat om ingrijpende gebeurtenissen op eigen kracht of met hulp en steun van anderen uit hun omgeving te boven te komen. Soms echter lukt het mensen niet goed om een dergelijke  traumatische ervaring te verwerken. Ze beleven de traumatische gebeurtenis als het ware steeds opnieuw en lijden aan een scala van emotionele problemen: intens verdriet, angst, boosheid, gevoelens van onveiligheid, onmacht en hopeloosheid. Ze vermijden situaties die hen aan de gebeurtenis doen denken, hebben nachtmerries en voelen zich ‘verdoofd’ of vervreemd van anderen. Professionele hulp kan dan onontbeerlijk zijn.

Algemene richtlijnen bij rouwbegeleiding en rouwverwerking

  • Bied ruim gelegenheid om het verhaal van het overlijden en de overledene te vertellen.
  • Bied gelegenheid om de gevoelens over het verlies te verwoorden.
  • Wees alert op bronnen van secundaire victimisatie, dat wil zeggen in de nasleep na het overlijden kunnen dingen gebeuren die op zich weer schokkend zijn (juridische nasleep, verzekeringskwesties, brieven van instanties).
  • Geef de nabestaande de tijd om het overlijden te verwerken.
  • Mobiliseer het sociale netwerk van de nabestaande.
  • Benadruk dat allerlei ‘vreemde’ verschijnselen doorgaans normaal zijn, zoals de intensiteit van de emoties en de verscheidenheid aan emoties; maar ook het nog zien en voelen van de overledene en het nog praten met de overledene.