Hersentumor

Doneer nu!

Als genezen niet meer mogelijk is 

Bij hernieuwde groei van een tumor, die niet (voldoende) reageert op behandeling kan het zijn dat een kind niet te genezen is. De behandelend arts zal dat zo goed mogelijk toelichten.

Uiteraard zullen de behandelend artsen ook in deze fase van de ziekte zo goed mogelijk voor een kind zorgen. Men spreekt dan van een niet-curatieve behandeling. Deze vorm van behandeling richt zich indien mogelijk op verlenging van het leven met weinig tot geen belastende therapie. Het is van belang dat de kwaliteit van het leven zo goed mogelijk is, bijvoorbeeld zodat een kind als het enigszins mogelijk is naar school kan gaan en deelneemt aan het dagelijks leven. Soms kan (orale) chemotherapie worden gegeven.

Ondersteunende therapie is bedoeld om de klachten van het kind zoveel mogelijk te bestrijden. Dit wordt palliatieve therapie genoemd. Aandacht voor adequate pijnbestrijding is daarbij een belangrijk aandachtspunt. Ook kunnen epileptische aanvallen / stuipen optreden, waarvoor medicijnen noodzakelijk zijn. Bij uitval van zintuig- en of lichaamsfuncties kan meer praktische ondersteuning en / of hulpmiddelen worden geboden. Bij (pijn)klachten of funktieverlies wordt ook wel kortdurende radiotherapie toegediend die dan tijdelijk werkzaam is. Verschijnselen van hoge hersendruk worden aanvankelijk bestreden met dexamethason, maar in de loop van de tijd kan ophoging van pijnstilling en / of slaapmiddel nodig zijn. Als een kind hiermee ook slaperig wordt  en doelgericht in slaap wordt gehouden  noemt men dat pallliatieve sedatie.

Uiteraard is dit een zeer spanningsvolle en verdrietige tijd. Goede voorlichting door de behandelend arts kan steunen om de vele vragen beter te overzien. Er vindt nauw overleg plaats over de behandeling tussen de ouders en zo mogelijk ook met een kind. Ook beperkingen in de behandeling om onnodige belasting van een kind te voorkomen kunnen worden besproken.

Door goede afspraken en samenwerking vanuit het behandelend kinderoncologisch centrum met de huisarts, (gespecialiseerde) thuiszorg, psychosociale zorg en andere betrokkenen kan een kind meestal tot en met het overlijden thuis zijn. Er is nadere informatie over kinderen die overlijden te vinden op www.koesterkind.nl.